علوم زيستي ورزشي _ زمستان 1395 دورة8، شمارة 4، ص : 515 – 495 تاريخ دريافت : 04 / 12 / 93 تاريخ پذيرش : 26 / 03 / 94

اثر سه نوع برنامة تمريني مقاومتي (پلايومتريك با و بدون انسداد عروق و قدرتي -تواني) بر عوامل آمادگي حركتي منتخب دختران ورزشكار

مژده محمدي جنيدآباد 1– سيدعليرضا حسيني كاخك 2 – رؤيا عسكري3
1. دانشجوي كارشناسيارشد، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشكدة تربيت بدني و علوم ورزشي، دانشگاه حكيم سبزواري، سبزوار، ايران 2.دانشيار، دانشكدة تربيت بدني و علوم ورزشي، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشگاه حكيم سبزواري، سبزوار، ايران 3.استاديار، دانشكدة تربيت بدني و علوم ورزشي، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشگاه حكيم سبزواري، سبزوار، ايران

چكيده
هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثر سه نوع برنامة تمريني مقاومتي بر آمادگي جسماني دختران بـود . 30 دختـر بـه سـهگروه تمرين پلايومتريك با انسداد عروق، تمرين پلايومتريك بدون انسداد عروق و تمرين قـدرتي -تـواني تقسـيم شـدند.
تمرينات شش هفته اجرا شد. پيش و پس از تمرينات آزمونهاي آمادگي جسماني بـه عمـل آمـد. دادههـا بـا اسـتفاده ازآزمون آناليز واريانس يكطرفه تجزيه وتحليل شد. نتايج حاكي از افزايش معنادار سرعت، توان انفجاري و چابكي در هر سه گروه تمريني بود. افزايش سرعت در گروه تمرين پلايومتريك با انسـداد عـروق (8/16درصـد ) نسـبت بـه گـروه تمـرينپلايومتريك بدون انسداد عروق (6/9درصد) و تمرين قدرتي- تواني (3/7درصد) تفاوت معناداري داشت. توان انفجاري دو گروه تمريني پلايومتريك (7/18 درصد در گروه بدون انسداد و 18 درصد در گروه بـا انسـداد) نسـبت بـه گـروه تمـرينقدرتي-تواني (6/4درصد) تفاوت معناداري داشت. در چابكي در دو گروه تمرينات پلايومتريـك (7/6 درصـد در گـروه بـاانسداد و 5/6 درصد در گروه بدون انسداد) نسبت به گروه قدرتي-تواني (3 درصد) تفاوت معناداري مشاهده شـد . امـا درتعادل و توان بيهوازي بين سه گروه تفاوت معناداري مشاهده نشد. بنابراين ميتوان گفت تمرينات پلايومتريك (چـه بـاانسداد و چه بدون انسداد) نسبت به تمرينات قدرتي-تواني، تأثير بيشتري بر سرعت، تـوان انفجـاري و چـابكي دختـرانورزشكار دارد.

واژه هاي كليدي
انسداد عروق، توان، تمرينات پلايومتريك، چابكي، سرعت.

Email :hosseini18@yahoo.com 09125497209 : نويسندة مسئول : تلفن 

مقدمه
در دهة گذشته بيشتر تلاش مربيان و ورزشكاران بر بهينه كردن روش هاي تمريني جهت بهبود توان و عملكرد ديناميك ورزشكاران متمركز بوده است و در حال حاضر ورزشكاران براي نيل به اين هدف از تمرينات مقاومتي سنگين، و تمرينات انفجاري به شكل بالستيك يا پلايومتريك استفاده ميكنند (38).
از بين تمرينات ذكرشده، تمرينات پلايومتريك اساساً براي افزايش قدرت و قابليت انفجاري بهكار مي -روند (37)، و تحقيقات نشان مي دهند به خصوص وقتي اين تمرينات بهصورت دورهبندي شده بهكار روند، ميتوانند به بهبود عملكرد پرش عمودي، شتاب، قدرت پاها، توان عضلاني، آگاهي و ادراك مفصل، قدرت و سرعت منجر شوند (27،40). براي مثال، در مطالعة سدانو و همكاران (2011) افزايش معناداري در توانايي پريدن و ظرفيت شتاب بازيكنان فوتبال پس از تمرينات پلايومتريك مشاهده شد.
كامپو و همكاران (2009) نيز تأثيرات معنادار تمرينات پلايومتريك را روي قدرت انفجاري و سرعت شوت زدن در زنان فوتباليست گزارش دادند. در مقابل، در مطالعة لهنرت و همكاران (2013) افزايش معناداري در توان انفجاري بازيكنان بسكتبال پس از تمرينات پلايومتريك مشاهده نشد.
در همين زمينه مدتي است تمرينات كاتسو يا تمرينات همراه به محدوديت جريان خون نيز معرفي شده است. در اين روش تمريني، جريان خون ورودي به عضلة فعال در حين تمرين از طريق بستن كاف يا كش (تورنيكت) لاستيكي انعطافپذير، به دور قسمت پروگزيمال بازو يا ران، محدود يا متوقف ميشود (48). مطالعات قبلي نشان دادهاند كه تمرين با انسداد عروق در مقايسه با تمرينات بدون انسداد عروق موجب افزايش بيشتري در عملكرد عضلاني ميشود (31). البته در برخي تحقيقات نيز تفاوت معنا داري بين تمرينات با انسداد عروق و بدون انسداد عروق بر توانايي پرش (7،37)، توان بيهوازي (1) قدرت و تعادل پويا (4) مشاهده نشد.
تمرينات مقاومتي نيز روش تمريني سنتي است كه ميتواند موجب افزايش قدرت، توان، استقامت عضلاني، هايپرتروفي، استقامت قلبي- عروقي، سرعت، تعادل و هماهنگي شود. براي نيل به اين اهداف در برنامة تمريني قدرتي طراحي صحيح برنامة تمريني ضروري است. چنانچه برنامة تمرين مقاومتي با رويكرد تواني طراحي شود، به بهبود بيشتري در عملكرد حركتي منجر خواهد شد (10). در همين زمينه، شهيدي و همكاران (2012) اثر دو نوع تمرين مقاومتي بر آمادگي عضله و ظرفيت بيهوازي بازيكنان فوتبال مرد 18 -16 ساله را بررسي كردند. نتايج حاكي از بهبود فاكتورهايي چون قدرت، استقامت عضلاني، توان انفجاري و سرعت بود. نانشوار و گوپينات (2014) اثر تمرينات پلايومتريك و ايزوتونيك و تركيب اين دو روش تمريني را بر قدرت و استقامت عضلاني پا بررسي كردند. نتايج بهبود قدرت و استقامت عضلاني پا را نشان داد. رواسي و همكاران (1393) نيز اثر تمرينات پلايومتريك، قدرتي و تركيب اين دو روش را بر چابكي كشتيگيران بررسي كردند. نتايج بهبود عملكرد چابكي را ابتدا در گروه تمرين تركيبي، سپس در گروه تمرينات پلايومتريك و در آخر در گروه تمريني قدرتي نشان داد.
آرگوس و همكاران (2012) اثر دو نوع تمرين مقاومتي (قدرتي- تواني و سرعتي- تواني) را بر عملكرد پرش بازيكنان راگبي بررسي كردند. نتايج نشان داد كه تمرين قدرتي -تواني نسبت به سرعتي- تواني بهبود بيشتري در عملكرد پرش دارد.
ويلارآل و همكاران (2013) اثر تمرينات مقاومتي سنتي، تمرينات پلايومتريك، تمرينات تواني و تركيب اينها را بر عملكرد سرعت دانشجويان تربيت بدني بررسي كردند. نتايج بهبود معناداري را در هيچيك از گروهها نشان نداد.
با توجه به اينكه روشهاي تمريني مناسب براي ورزشكاران هر روز در حال تغيير و به روز شدن است (52) و رويكرد تحقيقات به سمت بهينه شدن تمرينات سوق پيدا كرده است، و از طرفي به نظر نميرسد تاكنون مطالعه اي اين سه نوع برنامة تمريني را با هم مقايسه كرده باشد، اين مطالعه براي پاسخگويي به اين پرسش مشخص طراحي شد كه كداميك از سه برنامة تمريني پلايومتريك با انسداد، پلايومتريك بدون انسداد و قدرتي- تواني اثر بيشتري بر عوامل منتخب آمادگي جسماني مرتبط با مهارت در دختران ورزشكار دارد.

روش تحقيق
اين تحقيق از نوع نيمه تجربي و با طرح پيشآزمون-پسآزمون و گروه كنترل و تجربي است. جامعة آماري تحقيق دختران دانشجوي 18 تا 25 ساله (عضو يكي از تيم هاي ورزشي دانشگاه) بودند. از بين آنها 30 نفر داوطلبانه و به عنوان نمونة آماري انتخاب شدند و بهطور تصادفي در سه گروه تمرين پلايومتريك با انسداد عروق (10 نفر)، تمرين پلايومتريك بدون انسداد عروق (10 نفر) و تمرين قدرتي-تواني (10 نفر) قرار گرفتند.

انجام معاينات
تمام آزمودني ها پيش از ورود به تحقيق توسط پزشك (از نظر مصرف داروي خاص، سلامت عمومي، سلامت قلبي – عروقي، فشارخون و هر گونه بيماري كه در نتايج تأثير داشته باشد) معاينه شدند و پزشك مجوز شركت ايشان را در تحقيق صادر كرد. سپس رضايت نامة كتبي مبني بر شركت داوطلبانه و آگاهانه در جلسات تمرين از آزمودني ها دريافت شد.

انجام پيشآزمون
براي ارزيابي تعادل از آزمون تعادلي Y (3)، براي ارزيابي توان انفجاري از آزمون پرش سارجنت (44) و براي ارزيابي توان بي هوازي از آزمون30 ثانيه وينگيت استفاده شد (44) كه براساس دستورالعمل آزمون، ميزان مقاومت مورد نظر 5/7 درصد وزن آزمودنيها تعيين و دور چرخ نيز روي عدد 120 RPM تنظيم شد. براي ارزيابي چابكي از آزمون ايلي نويز (12،40) و براي ارزيابي سرعت از آزمون دوي 20 متر (12) استفاده شد.
به منظور به دست آوردن نمرة تعادل پويا در هر جهت به صورت جداگانه از فرمول زير استفاده شد:
100 × طول اندام ÷ فاصلة دستيابي = امتياز
توان انفجاري پا به دو روش محاسبه شد؛ اول بر مبناي ارتفاع پرش (بر حسب متر) و دوم بر مبناي فرمول جانسون و باهاموند (25):
Johnson & Bahamonde formula:
Power-peak (W) = 78.6 · VJ (cm) + 60.3 · mass (kg) – 15.3 · height (cm) – 1.308
Power-avg (W) = 43.8 · VJ (cm) + 32.7 · mass (kg) – 16.8 · height (cm) + 431

برنامة تمريني
در جداول 1 و 2 برنامة تمريني براي گروههاي پلايومتريك و گروه قدرتي-تواني ارائه شده است.

برنامة تمرين پلايومتريك
برنامة تمريني براي دو گروه تجربي تمرين پلايومتريك دربرگيرندة شش هفته تمرين، هر هفته دو جلسه، زمان هر جلسه 45 تا 60 دقيقه بود (با اين تفاوت كه در يكي از گروهها پيش از تمرين، انسداد عروق در ناحية ران پا انجام گرفت). انسداد عروق با بستن يك كاف الاستيك دور عضلة ران در قسمت پروگزيمال هر دو پا بسته (1،48) و بلافاصله پس از اجراي هر ست از حركات كاف باز شد. ابتدا از فشار 160 ميليمتر جيوه براي فشار كاف استفاده شد (19) و هر دو هفته 20 ميليمتر جيوه اضافه ميشد (58) تا در انتها به 200 ميليمتر جيوه رسيد. اين ميزان فشار اطمينان لازم از كاهش و محدوديت جريان خون را ايجاد ميكند (58، 19). در ابتداي هر جلسه 10 دقيقه گرم كردن، شامل دويدن نرم و حركتهاي كششي انجام گرفت. سپس تمرينات منتخب پلايومتريك در دو گروه پلايومتريك با و بدون انسداد به مدت 35 تا 45 دقيقه انجام گرفت. استراحت بين تكرارها 10-5 ثانيه و استراحت بين ست ها، 3-2 دقيقه بود. گروهي كه تمرينات با انسداد را انجام ميدادند، آن دسته از تمريناتي را كه داراي 3 ست بود، 2 ست اجرا كردند. در پايان هر جلسه سرد كردن به مدت 5 تا 10 دقيقه انجام گرفت. تمرينات براساس جدول 1 براي شش هفته طراحي شد. شدت و اضافه بار تمرين پلايومتريك با استفاده از تعداد تكرارهاي حركت ورزشي كنترل شد (18).
جدول 1. تمرينات پلايومتريك شش هفته اي
هفتة
اول هفتة
دوم هفتة
سوم هفتة
چهارم هفتة
پنجم هفتة ششم
جهش كوتاه با مچ پاي فل شده 3*10 1*10
پرش روي جعبه25cm/جلو.عقب و طرفين
3*10 1*10
پرش.پرش.پرش عمودي 3*10 2*10 1*10
پرش اسكات 3*7 1*7
جهش از روي مخروط به طرفين 3*10 2*10 2*10
جهش تك پا از روي خط/جلو.عقب و طرفين 3*5 3*5 3*5 3*5 3*5
پرش اسكات با وزنه 3*5 3*5 3*5 2*5 2*5
استپ آپ (ضربه تكپا و جهش به سمت بالا) 3*10 3*10 3*10 3*10
پرش عمقي 3*5 3*5 3*5 3*5
پرش لانژ 3*5 3*5 2*5 3*5
10پرش تكپا در مسير 10 متري با مكث 3*5 3*5 3*5
پرش طولي جانبي 3*5 3*5 3*5
پرش با خم شدن بدن به سمت پاها (پايك جامپ) 5*1 5*1
پرش با زانوي خم داخل شكم (تاك جامپ) 5*3 5*3
* جدول برنامة تمرينات پلايومتريك شش هفته اي برگرفته از دو برنامة تمريني متفاوت (18،54)

برنامة تمرين قدرتي -تواني
برنامة تمريني براي اين گروه تجربي دربرگيرندة شش هفته تمرين، هر هفته 2 جلسه، هر جلسه 45 تا 60 دقيقه بود. در ابتداي هر جلسه 10 دقيقه گرم كردن، شامل دويدن نرم و حركتهاي كششي انجام گرفت. سپس تمرينات منتخب قدرتي به مدت 30 تا 40 دقيقه انجام گرفت. استراحت بين هر ست 2-1 دقيقه و استراحت بين هر ايستگاه، 6 -2 دقيقه بود (11). در پايان هر جلسه سرد كردن به مدت 5 تا 10 دقيقه انجام گرفت. تمرينات براساس جدول 2 براي شش هفته طراحي شد. شدت و اضافه بار تمرين قدرتي با افزايش درصدهاي مشتق از 1RM كنترل شد. هر دو هفته 1RM جديد محاسبه ميشد و شدت مورد نظر در برنامة تمريني آن هفته با 1RM جديد اجرا شد.

جدول 2. تمرينات قدرتي_ تواني شش هفته اي
هفتة اول هفتة دوم هفتة سوم هفتة چهارم هفتة پنجم هفتة ششم
%1RM %50 %50 %60 %60 %70 %70
استراحت بين هر ست 2 -1 دقيقه 2 -1 دقيقه 2 -1 دقيقه 2 -1 دقيقه 2 -1 دقيقه 2 -1 دقيقه
استراحت بين هر ايستگاه 6 -2 دقيقه 6 -2 دقيقه 6 -2 دقيقه 6 -2 دقيقه 6 -2 دقيقه 6 -2 دقيقه
سرعت اجرا پويا/ سريع پويا/ سريع پويا/ سريع پويا/ سريع پويا/ سريع پويا/ سريع
تعداد جلسات در هفته 2 جلسه 2 جلسه 2 جلسه 2 جلسه 2 جلسه 2 جلسه
چهارسر (روي پا) 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
همسترينگ (پشت پا) 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
دوقلو 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
اسكات 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
پرس پا 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
سيمكش داخلي پا (نزديك كردن پا) 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10
سيمكش خارجي پا (دور كردن پا) 4* 8-10 4* 8-10 4* 8-10

پسآزمون
پس از شش هفته تمرين و كامل كردن تعداد جلسات توسط تمام آزمودنيها، از تمام آزمودنيها پسآزمون شامل تمام آزمونهاي پيشآزمون در شرايط مشابه بهعمل آمد.

تجزيه وتحليل آماري
براي بررسي اثر تمرين بر متغيرهاي وابسته و مقايسة پيشآزمون و پسآزمون بين سه گروه از آناليز واريانس يكطرفه بر تفاضل نمره ها استفاده شد. از آزمون تعقيبي LSD براي بررسي اختلافات بين گروهي استفاده شد. كلية عمليات آماري از طريق نرمافزار SPSS نسخة 16 انجام گرفت و سطح معناداري 05/0<P در نظر گرفته شد.

نتايج تحقيق
جدول 3 خصوصيات آنتروپومتري و فيزيولوژي آزمودنيها را در حالت پايه نشان ميدهد.

جدول 3. خصوصيات آنتروپومتري و فيزيولوژي آزمودنيها در حالت پايه
گروه قدرتي – تواني
(n = 10) گروه پلايومتريك بدونانسداد (10 = n) گروه پلايومتريك باانسداد (10 = n) گروهها ويژگيها
162/1±5/4 160/2±5/8 5/3±165/8 قد (سانتي متر)
55/94±6/11 57/83±7/85 61/32±9/34 وزن (كيلوگرم)
20/3±2/7 22/3±2/11 21/4±2/5 سن (سال)
21/11±1/84 22/49±2/65 22/13±2/78 BMI (وزن/مجذور قد(متر)
33/6±3/8 34/7±6/9 38/3±9/42 قدرت پايين تنه در حركت اسكات (كيلوگرم)

در جداول 4 تا 6 نتايج آزمونهاي مختلف به تفكيك گروههاي تمريني قدرتي -تواني و پلايومتريك با و بدون انسداد عروق در مرحلة قبل و بعد از تمرينات آمده است.
جدول 4 نتايج آزمونهاي چابكي، سرعت و توان انفجاري پاها را در هر يك از گروهها نشان ميدهد.
نتايج تجزيهوتحليل آماري نشان داد كه هر سه نوع تمرين موجب افزايش معنادار سرعت، توان انفجاري و چابكي شدند و بين سه گروه تفاوت معناداري مشاهده شد (05/0<P). نتايج آزمون تعقيبي LSD نشان داد كه سرعت در گروه تمرين پلايومتريك با انسداد عروق نسبت به دو گروه ديگر افزايش بيشتري داشت، اما بين دو گروه ديگر تفاوت معناداري مشاهده نشد. همچنين توان انفجاري دو گروه تمريني پلايومتريك نسبت به گروه تمرين قدرتي -تواني تفاوت معناداري داشت، اما بين دو گروه تمرينات پلايومتريك تفاوت معناداري مشاهده نشد. در آزمون چابكي در دو گروه تمرينات پلايومتريك نسبت به گروه قدرتي-تواني تفاوت معناداري مشاهده شد، اما بين دو گروه تمرينات پلايومتريك تفاوت معناداري مشاهده نشد.
جدول 4. تغييرات چابكي، سرعت و توان انفجاري در گروههاي مختلف

متغيرها گروهها پيش آزمون پسآزمون درصد تغييرات P قبل P بعد Pنمره هااختلاف

3 17/40±1/04 17/93±1/39 قدرتي- تواني
6/5 17/07±0/68 18/18±1/03
پلايومتريك
بدون انسداد
چابكي 33/0 01/0 048/0* (ثانيه) پلايومتريك
51/0±48/17 36/0±37/16 7/6 با انسداد

7/3 4/10±0/22 4/40±0/29 قدرتي- تواني
9/6 3/92±0/17 4/30±0/36 پلايومتريك
بدون انسداد

16/8 با انسدادپلايومتريك 35/0±22/4 21/0±61/3 (ثانيه)
*0/006 0/13 0/27 4/6
18/7
18 قدرتي- تواني 60/5±90/34 11/4±60/36
بدون پلايومتريكانسداد 68/5±40/31 45/5±30/37

پلايومتريك 80/3±30/34 53/3±50/40
با انسداد پرش سارجنت
(سانتي-متر)

*0/004 0/04 0/33 5/5
18/65
16/55 قدرتي- تواني 87/459±3/2285 24/300±0/2419
بدون پلايومتريكانسداد 39/598±6/2120 19/546±8/2606

پلايومتريك 48/404±8/2456 87/453±1/2944 با انسداد اوج توان در پرش
سارجنت در فرمول Johnson
& Bahamo
(وات) nde
175150612433

1751501524547

سرعت
*0/0001 0/01 0/52
175150-68841

توان درميانگين قدرتيتواني -07/267±6/1040 91/160±1/1115 68/6
پرش پلايومتريك73/284±23/977 43/273±6/1235 91/20
سارجنتفرمول در بدون انسداد 62/0 05/0 004/0*
& Johnson Bahamoبا انسدادپلايومتريك 42/226±6/1090 05/238±2/1372 52/20
(وات) nde

* معناداري در سطح 05/0<P
جدول 5. تغييرات تعادل پويا در گروههاي تمرين P
اختلاف
نمره ها P بعد پيش آزمون پس آزموندرصد P
تغييراتقبل گروهها متغيرها
تعادل قدرتي- تواني 68/3±98/86 58/4±94/88 2/2

0/20 0/84 0/20 4/3

87/62±5/57 83/84±4/86 بدون انسدادپلايومتريك با انسداد سانتي-
متر)

0/53 0/56 0/21 5/5
3
4/8

122/07±4/81
123/57±6/14

120/36±8/37 115/27±7/08
119/79±6/00
114/58±7/93 قدرتي- تواني پلايومتريك بدون انسدادپلايومتريك با انسداد تعادل پويا
(خلفي خارجي/ سانتي- متر)
( پويا قدامي/ پلايومتريك 36/5±30/87 95/5±85/87 6/0
-22859-51955

تعادل قدرتي- تواني 31/12±78/106 92/6±32/113 7/5
پويا
پلايومتريك
(داخليخلفي / بدون انسداد 72/10±32/108 31/6±76/116 9/7 95/0 54/0 85/0

متر)سانتي- انسدادپلايومتريك با 79/8±48/107 28/9±66/113 4/5

جدول 5 نتايج آزمون تعادل پويا را در هر يك از گروهها نشان ميدهد. همانطوركه نتايج تجزيه وتحليل آماري نشان ميدهد، در مورد تعادل پويا بين گروههاي تمريني تفاوت معناداري وجود نداشت (05/0>P).
جدول 6 نتايج آزمون توان بيهوازي (اوج توان، ميانگين توان و حداقل توان مطلق و نسبي در
آزمون وينگيت) را در هر يك از گروهها نشان ميدهد. همانطوركه نتايج تجزيه وتحليل آماري نشان ميدهد، بين گروههاي تمريني تفاوت معناداري وجود نداشت (05/0>P)، اما در توان ميانگين نسبي افزايش غيرمعناداري در دو گروه تمريني پلايومتريك نسبت به گروه تمرين قدرتي – تواني مشاهده ميشود.
جدول 6. تغييرات توان بيهوازي (آزمون وينگيت) در گروههاي تمرين

متغيرها گروهها پيش آزمون پس آزمون درصد تغييرات Pقبل Pبعد P نمره هااختلاف

9/7 314/70±62/25 284/03±61/41 قدرتي- تواني
11/62 328/63±78/22 290/44±64/94 پلايومتريك بدونانسداد
توان اوج
مطلق آزمون در 30/0 08/0 15/0
12/3 5/69±1/10 4/99±1/13 قدرتي- تواني
11/2 5/78±1/02 5/13±0/93 پلايومتريك بدونانسداد
وينگيت (وات)انسدادپلايومتريك با 14/55±59/323 77/56±80/380 15

09/0 24/0 وينگيت (وات) انسداد پلايومتريك با 10/1±49/5 94/0±61/6 9/16
قدرتي- تواني 93/42±20/20784/38±91/224 8/7
توان ميانگين پلايومتريك بدون 89/42±36/206 21/51±29/238 4/13
مطلق آزمون در انسداد 57/0 18/0 17/0
وينگيت (وات)انسدادپلايومتريك با 81/36±60/223 24/45±05/263 9/14قدرتي- تواني 79/0±79/3 65/0±07/4 8/6توان ميانگين
-122667-1059718

نسبي آزمون در پلايومتريكانسداد بدون 68/0±66/3 72/0±20/4 8/12 86/0 29/0 18/0 وينگيت (وات) انسداد پلايومتريك با 80/0±84/3 77/0±57/4 9/15توان حداقل قدرتي- تواني 30/25±15/119 19/25±95/129 3/8
6/8 2/34±0/34 2/18±0/48 قدرتي- تواني
14/1 2/55±0/53 2/19±0/52 پلايومتريك بدون انسداد
مطلق آزمون در پلايومتريكانسداد بدون 07/29±58/123 96/40±86/145 2/15 63/0 26/0 55/0 وينگيت (وات)انسدادپلايومتريك با 15/29±10/131 95/31±43/154 1/15
توان حداقل
نسبي آزمون در 96/0 32/0 51/0
وينگيت (وات)انسدادپلايومتريك با 65/0±24/2 63/0±70/2 17
توان اوج
نسبي آزمون در 56/0

بحث
هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر سه نوع برنامة تمريني مقاومتي (پلايومتريك با و بدون انسداد عروق وقدرتي -تواني) بر عوامل آمادگي حركتي منتخب دختران ورزشكار بود. به نظر مي رسد اين اولين مطالعةانجام گرفته در اين زمينه باشد. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه انجام شش هفته تمرين پلايومتريك (چه با انسداد و چه بدون انسداد جريان خون) ميتواند بهطور معناداري چابكي را بهبود بخشد. تمرينات پلايومتريك معمولاً مستلزم توقف، استارت و تغيير جهت طي يك مانور انفجاري است و تمامي اين مؤلفه- ها در چابكي نيز نقش دارند، بنابراين به بهبود آن كمك ميكنند (41). مطالعات گذشته نيز نشان داده-اند كه تمرينات پلايومتريك از طريق افزايش هماهنگي عصبي _ عضلاني، افزايش سازگاري عصبي دوك هاي عضلاني، اندامهاي وتري گلژي و حس عمقي مفاصل سبب بهبود چابكي ميشوند (2،54).
همچنين، آگاهي از وضعيت بدن در فضا پس از تمرينات پلايومتريك افزايش مي يابد (39). در پروتكل تمريني تحقيق حاضر نيز از پرشهاي تكپا در جهتهاي جانبي با هدف افزايش ثبات مفصل و آگاهي از وضعيت بدن در فضا استفاده شد. اينها عوامل مهمي در عملكرد هستند، زيرا اجراي چابكي با توقفها و تغيير جهتها همراه است. نتايج تحقيق حاضر با نتايج برخي تحقيقات در زمينة اثربخشي تمرينات پلايومتريك بر چابكي همسوست (2،17،40،54)، شايد دليل اين همسويي ناشي از مشابهت در روش- هاي ارزيابي، ماهيت تمرينات يا طول دورة تمريني باشد. در اين تحقيق تمرين قدرتي-تواني تأثير معناداري بر چابكي نداشت كه شايد دليل آن افزايش بيشتر هماهنگي عصبي-عضلاني در تمرينات پلايومتريك نسبت به تمرينات قدرتي-تواني باشد كه



قیمت: تومان


پاسخ دهید